Ο Ολυμπιακός δεν βλεπόταν για ένα ημίχρονο, έχασε με τη σέσουλα ευκαιρίες στο δεύτερο, ο Φωτιάς δεν είδε στο VAR καθαρό πέναλτι στον Βαλμπουενά και η πρώτη γκέλα για τους πρωταθλητές είναι γεγονός!

Οι… συστατικές επιστολές του νέου Ατρόμητου δεν άφηναν περιθώριο αμφισβήτησης για το βαθμό δυσκολίας της πρεμιέρας του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα. Παρά τις προβληματικές εμφανίσεις στα φιλικά η απόκτηση παικτών όπως ο Κουλούρης, ο Παπαδόπουλος, ο Κλωναρίδης, ο Χατζηισαϊας «φώναζε» για τη φετινή δυναμική της ομάδας του Περιστερίου.

Το πρώτο επίσημο παιχνίδι των «κυανόλευκων» στην πιο δύσκολη έδρα του ελληνικού πρωταθλήματος, ήρθε απλά να επιβεβαιώσει την παραπάνω εκτίμηση.

Ο Ατρόμητος έβαλε πολύ δύσκολα στον πρωταθλητή Ελλάδος, τον απείλησε – κυρίως στο πρώτο ημίχρονο – ακόμη και με… εγκεφαλικό μέσα στο ίδιο του το σπίτι (χάνοντας σημαντικές ευκαιρίες να σκοράρει) και τελικά έφυγε από το Καραϊσκάκη με έναν τεράστιο βαθμό στις αποσκευές του.

Για να συμβεί αυτό, είχε σύμμαχό του το μετριότατο πρόσωπο που εμφάνισαν οι γηπεδούχοι (ιδιαίτερα στα πρώτα 45 λεπτά οι πρωταθλητές ήταν ουσιαστικά εξαφανισμένοι από το γήπεδο), αλλά και ένα διαιτητικό δίδυμο που από την πρώτη αγωνιστική… ανοίγει τον ασκό του Αιόλου στις συζητήσεις που αφορούν το παρασκήνιο και όχι το προσκήνιο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η απόφαση του Γκορτσίλα και κυρίως του Φωτιά (που είχε τον έλεγχο του VAR) να μην καταλογίσουν πέναλτι, σε εξόφθαλμη παράβαση του Ντένιτς στον Βαλμπουενά στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης, ήρθε απλά να θυμίσει στους «ερυθρόλευκους» ότι τίποτα δεν θα είναι εύκολο στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν τα σκήπτρα τους.

Και αν θέλουν να τα καταφέρουν, δεδομένα οφείλουν να εμφανίσουν στη συνέχεια της σεζόν πολύ καλύτερο πρόσωπο από αυτό που παρουσίασαν απέναντι στον εξαιρετικό Ατρόμητο του Άνχελ Λόπεθ. Γιατί Γκορτσίλας και Φωτιάς προσέφεραν ένα άλλοθι στον Μαρτίνς και τους παίκτες του, αλλά τα υπόλοιπα 87 λεπτά που ακολούθησαν μετά τη συγκεκριμένη φάση προσέφεραν απλά… προβληματισμό στη σκέψη όλων των «ερυθρόλευκων» φιλάθλων.

ΤΑ HIGHLIGHTS ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΔΕΝ ΒΓΗΚΕ ΤΟ 4-4-2 ΣΤΟΝ ΠΕΔΡΟ ΜΑΡΤΙΝΣ

Στην πρεμιέρα του ελληνικού πρωταθλήματος, ο Πέδρο Μαρτίνς επέλεξε να παρουσιάσει τον Ολυμπιακό με καθαρό 4-4-2, παρατάσσοντας τους πρωταθλητές με δίδυμο Ελ Αραμπί – Τικίνιο στην επίθεση. Ήταν μια επιλογή που ξεκάθαρα όχι μόνο δεν βγήκε στον Πορτογάλο τεχνικό, αλλά αντίθετα έμοιαζε να… απασφαλίζει το «πυρηνικό όπλο» που έχει στην κορυφή της επίθεσής του. Τα δύο βαριά επιθετικά χαρτιά των Πειραιωτών δυσκολεύονταν – απόλυτα φυσιολογικά – να βρουν τους χώρους και τις αποστάσεις τους στο χορτάρι, καθώς ουσιαστικά το συγκεκριμένο σχήμα δεν δουλεύτηκε σε… πραγματικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (λόγω του τραυματισμού του Βραζιλιάνου και φυσικά της τιμωρίας του από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις). Είναι χαρακτηριστικό ότι χρειάστηκε να περάσουν 71 ολόκληρα λεπτά για να επιχειρήσει ο Ελ Αραμπί το πρώτο του σουτ προς την αντίπαλη εστία!

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Δεν χρειαζόταν να έρθει το παιχνίδι με τον Ατρόμητο για να αντιληφθεί κανείς πόσο καταλυτική είναι η παρουσία του Μαντί Καμαρά στην εύρυθμη λειτουργία της «ερυθρόλευκης» μηχανής. Ο άσσος από την Γουινέα – που παρακολούθησε το παιχνίδι καθηλωμένος από τις εξέδρες, λόγω του εφιαλτικού ταξιδιού που έζησε στην πατρίδα του – δεν είναι εύκολο να αντικατασταθεί από οποιονδήποτε συμπαίκτη του. Χωρίς τον Καμαρά ο Ολυμπιακός χάνει μεγάλο μέρος της δύναμης του κοντά στην περιοχή των αντιπάλων του, όχι μόνο σε επίπεδο ανάπτυξης, αλλά κυρίως σε επίπεδο πίεσης. Εμβιλά και Μπουχαλάκης αποτελούν ιδανικά στηρίγματα του, όταν βρίσκονται παρέα στην ενδεκάδα. Σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν διαθέτουν τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να… υποδυθούν  το ρόλο του.

ΠΙΟ ΕΤΟΙΜΕΣ ΟΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΤΟΥ ΑΤΡΟΜΗΤΟΥ

Με τον Πέδρο Μαρτίνς να εμφανίζει ενδεκάδα με Τικίνιο και Ρόνι Λόπεθ στη μεσοεπιθετική του γραμμή, οι φίλοι του Ολυμπιακού περίμεναν αναμφισβήτητα πολύ περισσότερα από τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα της ομάδας τους. Ιδιαίτερα ο Πορτογάλος πρώην άσσος της Σεβίλλης ήταν εμφανώς έξω από τα νερά του και όχι μόνο δεν βοήθησε καθόλου τους συμπαίκτες του, αλλά πολλές φορές αποτέλεσε, με τα λάθη του, τροχοπέδη των προσπαθειών τους. Απόλυτα φυσιολογική η αντικατάστασή του στην ανάπαυλα από τον Ονιεκούρου. Αντίθετα τα νέα αποκτήματα του Ατρόμητου (που ήταν και πολλά μετά το ολικό λίφτινγκ του καλοκαιριού) απέδειξαν ότι θα συνθέσουν ένα συγκρότημα που φέτος θα βάλει πολύ δύσκολα στους μεγάλους του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Η ΑΣΤΟΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΟΛΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ

Όσο κυλούσε η ώρα στο δεύτερο ημίχρονο, ο Ολυμπιακός έμοιαζε να εκμεταλλεύεται τον καλύτερο ρυθμό και τον ψηλότερο δείκτη φυσικής κατάστασης (λόγω της συμμετοχής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις), ωστόσο όποτε οι παίκτες του έφταναν σε θέση βολής… το μυαλό θόλωνε. Όσο εξόφθαλμη ήταν η εδαφική υπεροχή των γηπεδούχων, τόσο ορατές δια γυμνού οφθαλμού ήταν οι επιλογές τους στην περιοχή του Πίριτς. Ενδεχομένως στα αποδυτήρια του Ρέντη ο αποκλεισμός στα προκριματικά του Champions League να μην έχει ξεπεραστεί ολοκληρωτικά, γιατί το άγχος μιας θετικής πρεμιέρας στο πρωτάθλημα έμοιαζε… αφόρητο το βράδυ της Κυριακής στις πλάτες των ποδοσφαιριστών του Πέδρο Μαρτίνς, αλλά και του ίδιου του Πορτογάλου τεχνικού. Ιδιαίτερα στο τελευταίο δεκάλεπτο και τις καθυστερήσεις η περιοχή του Ατρόμητου έζησε στιγμές πολιορκίας, ωστόσο η αδυναμία των γηπεδούχων να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα φανέρωνε την προβληματική σκέψη που συνόδευε τις προσπάθειές τους. 

ΤΟ ΠΕΝΑΛΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΒΑΛΜΠΟΥΕΝΑ

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε φουριόζος την αναμέτρηση και δικαιούνταν να του δοθεί η ευκαιρία να ανοίξει το σκορ, μόλις στο 3ο λεπτό, όταν Ματιέ Βαλμπουενά εκμεταλλεύτηκε τα αργά πόδια του Ντένιτς, έβαλε πλάτη τον αμυντικό των φιλοξενούμενων και τον υποχρέωσε να τον τραβήξει ξεκάθαρα από τον ώμο και να μην του επιτρέψει να κινηθεί προς την πορεία της μπάλας. Όσο… ύπουλο κι αν ήταν το κράτημα του «δράστη», το πλάνο από την κάμερα που βρισκόταν πίσω από την εστία του Πίριτς δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία για την παράβαση. Κι αν ο Γκορτσίλας έχει δικαιολογία να μην το δει, δεν είχε κανένα μα κανένα άλλοθι ο Φωτιάς που βρισκόταν στο VAR. Άλλη μια φάση που δικαιώνει, απλά όσους υποστηρίζουν ότι οι Έλληνες διαιτητές δεν... σώζονται ούτε από την τεχνολογία, γιατί πολύ απλά αγνοούν προκλητικά ακόμη και τη βοήθειά της.